{"id":2046,"date":"2024-12-05T14:37:28","date_gmt":"2024-12-05T13:37:28","guid":{"rendered":"https:\/\/montessori.nl\/professionals\/?p=2046"},"modified":"2024-12-05T14:37:29","modified_gmt":"2024-12-05T13:37:29","slug":"zelfregulerend-leren-een-essentiele-gereedschapskist-voor-wetenschap-en-techniekonderwijs","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/montessori.nl\/professionals\/2024\/12\/05\/zelfregulerend-leren-een-essentiele-gereedschapskist-voor-wetenschap-en-techniekonderwijs\/","title":{"rendered":"Zelfregulerend leren: een essenti\u00eble gereedschapskist voor wetenschap- en techniekonderwijs"},"content":{"rendered":"\n

Patrick Sins is lector Vernieuwingsonderwijs aan de Thomas More hogeschool in Rotterdam en lector Leren aan Hogeschool Rotterdam<\/em><\/p>\n\n\n\n

Het klinkt als een inspirerende opdracht: \u201cOnderzoek welke invloed water, licht en bodem hebben op het groeien van een tomatenplantje.\u201d Leerlingen bedenken hypotheses, voeren experimenten uit en trekken uiteindelijk hun conclusies. Dit soort onderzoekend leren-opdrachten staat centraal in veel wetenschap- en techniekonderwijs (W&T) en wordt gezien als d\u00e9 manier om leerlingen te prikkelen en te laten leren. Maar terwijl de theorie sprankelt, blijkt de praktijk vaak een stuk minder glanzend.<\/p>\n\n\n\n

Waarom is dat? Onderzoekend leren veronderstelt dat leerlingen in staat zijn hun leerproces zelf te plannen, monitoren en reguleren. En dat is nu precies waar het probleem ligt. Veel leerlingen missen de strategie\u00ebn om effectief met zo\u2019n opdracht aan de slag te gaan. Daardoor blijft de leeropbrengst van onderzoekend leren vaak achter. Maar er is goed nieuws: deze vaardigheden, ook wel bekend als zelfregulerend leren<\/em>, kun je als leraar gericht aanleren en ondersteunen.<\/p>\n\n\n\n

Wat is zelfregulerend leren en waarom is het belangrijk?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zelfregulerend leren is de verzameling van strategie\u00ebn \u2013 of gereedschappen \u2013 die leerlingen inzetten om doelen te behalen, zoals het leren van nieuwe kennis of vaardigheden. Zelfregulerend leren omvat drie soorten gereedschappen:<\/p>\n\n\n\n

    \n
  1. Cognitieve strategie\u00ebn<\/strong>, zoals voorkennis ophalen, lesstof structureren en actief herhalen.<\/li>\n\n\n\n
  2. Metacognitieve strategie\u00ebn<\/strong>, die fungeren als de manager van het leerproces, bijvoorbeeld het plannen van een taak of het monitoren van de voortgang.<\/li>\n\n\n\n
  3. Motivationele strategie\u00ebn<\/strong>, die de leerhouding versterken, zoals het hebben van zelfvertrouwen en het omgaan met tegenslagen.<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

    En het mooie is dat deze vaardigheden te leren zijn. Als leraar speel je daarbij een cruciale rol: jij kunt leerlingen helpen hun gereedschapskist<\/em> te vullen. Want zoals een timmerman niets kan beginnen zonder hamer en zaag, zo hebben leerlingen de juiste tools nodig om zelfregulerend te leren.<\/p>\n\n\n\n

    Vooral de metacognitieve vaardigheden plannen<\/em> en monitoren<\/em> blijken lastig voor leerlingen tijdens de W&T-lessen. Dat is problematisch, omdat juist deze vaardigheden essentieel zijn voor succesvol onderzoekend leren.<\/p>\n\n\n\n

    Waar lopen leerlingen tegenaan bij W&T?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Onderzoekend leren vraagt veel van leerlingen: ze moeten experimenten ontwerpen, hypotheses testen, resultaten analyseren en reflecteren. Maar veel leerlingen hebben moeite met:<\/p>\n\n\n\n